Thai legal right of - and servitude Laws

Servitude as a legal property right is governed by the sections 1387 to 1401 civil and commercial code. The practical use of a right of servitude is that it could be registered as a 'right of way' (easement) over one or more neighboring land plots in case a land plot is surrounded by other land plots without having direct access to a public road. It secures access to the public road. The right of servitude in Thailand has a broader use and can put several kinds of burdens or restrictions on a neighboring parcel or parcels of land (such as the use of a neighboring water well, or specifying private building restrictions).

A servitude is a registered right (with the Land Department) that a person has over the immovable property (not restricted to land) of another and is the legal right that runs with an immovable property, but servitude can also be acquired after a period of time a certain right or practice has existed (note section 1401 below).



table of contents

Section 1387. An immovable property may be subjected to a servitude by virtue of which the owner of such property is bound, for the benefit of another immovable property, to suffer certain act affecting his property or to refrain from exercising certain rights inherent in his ownership.

Section 1388. The owner of the dominant property is not entitled to make any change, either on the servient or on the dominant property, which increases the burden of the servient property.

Section 1389. Changes in the requirements of the owner of the dominant property do not entitle him to impose an additional burden on the servient property.

Section 1390. The owner of the servient property must refrain from any act which will tend to diminish the utility of the servitude or to make it less convenient.

Section 1391. The owner of the dominant property is entitled, at his own expense, to do all that is necessary to preserve and make use of the servitude. He must, in doing so, cause as little damage as possible to the servient property.

He must at his own expense keep the work done in a state of good maintenance and repair. However, if the owner of the servient property benefits by the work, he must bear a share of the expenses in proportion to the benefit which he receives.

Section 1392. Where servitude affects one part only of the servient property, the owner of that property may, by showing that the charge would be for his benefit and by undertaking to bear the cost of it, require that the servitude be removed to another part of his property, provided this would not be less convenient to the owner of the dominant property.

Section 1393. Unless otherwise provided in the act creating it, a servitude follows the dominant property when the latter is disposed of or made subject to other rights.

A servitude cannot be disposed of or made subject to other rights apart from the dominant property.

Section 1394. In case of a division of servient property, the servitude continues to be a burden on each part. However, if the servitude is not, and from nature of the case could not be, exercised over any particular part, the owner of such part may demand to be relieved from it.

Section. 1395. In case of a division of dominant property property, the servitude continues to exist for the benefit of each part. However, if the servitude is not, and from the nature of the case could not be, exercised for the benefit of any particular part, the owner of the servient property may demand to be relieved from servitude with respect to such part.

Section 1396. Servitudes acquired or exercised by one of the co-owners of the dominant property is deemed to have been acquired or exercised by all co-owners.

Section 1397. Servitude is extinguished by the total destruction of the servient or dominant property.

Section 1398. If servient and dominant properties are vested in one and the same owner, such owner may have the registration of servitude canceled; until such cancellation the servitude continues to exist as regards to third persons.

Section 1399. Servitude is extinguished by non-usage for ten years.

Section 1400. Servitude is extinguished if it has ceased to benefit the dominant property; but it revives if the condition of things becomes such that the servitude can be enjoyed again, provided that the period of prescription specified in the foregoing section has not elapsed.

Where the servitude is still of some benefit to the dominant property, but the benefit is of little importance as compared with the burden on the servient property, the owner of the servient property may, by payment of compensation, obtain a total or partial relief from the servitude.

Section 1401. Servitude may be acquired by prescription, the provisions concerning acquisitive prescription as described in Title III of this book shall apply mutatis mutandis.

table of contents

Prev Next

In Thai:


1387 อสังหาริมทรัพย์อาจต้องตกอยู่ในภารจำยอมอันเห็นเหตุ ให้เจ้าของต้องยอมรับกรรมบางอย่างซึ่งกระทบถึงทรัพย์สินของตนหรือต้องงด เว้นการใช้สิทธิบางอย่างอันมีอยู่ในกรรมสิทธิ์ ทรัพย์สินนั้นเพื่อประโยชน์แก่ อสังหาริมทรัพย์อื่น

มาตรา 1388 เจ้าของสามยทรัพย์ไม่มีสิทธิทำการเปลี่ยนแปลงใน ภารยทรัพย์หรือในสามยทรัพย์ซึ่งทำให้เกิดภาระเพิ่มขึ้นแก่ภารยทรัพย์

มาตรา 1389 ถ้าความต้องการแห่งเจ้าของสามยทรัพย์เปลี่ยนแปลงไป ท่านว่าความเปลี่ยนแปลงนั้นไม่ให้สิทธิแก่เจ้าของสามยทรัพย์ที่จะทำให้เกิด ภาระเพิ่มขึ้นแก่ภารยทรัพย์ได้

มาตรา 1390 ท่านมิให้เจ้าของภารยทรัพย์ประกอบกรรมใด ๆ อันจะ เป็นเหตุให้ประโยชน์แห่งภารจำยอมลดไปหรือเสื่อมความสะดวก

มาตรา 1391 เจ้าของสามยทรัพย์มีสิทธิทำการทุกอย่างอันจำเป็นเพื่อ รักษาและใช้ภารจำยอม แต่ต้องเสียค่าใช้จ่ายของตนเองในการนี้เจ้าของ สามยทรัพย์จะก่อให้เกิดความเสียหายแก่ภารยทรัพย์ได้ก็แต่น้อยที่สุดตาม พฤติการณ์ เจ้าของสามยทรัพย์ต้องเสียค่าใช้จ่ายของตนเองรักษาซ่อมแซมการที่ได้ ทำไปแล้วให้เป็นไปด้วยดี แต่ถ้าเจ้าของภารยทรัพย์ได้รับประโยชน์ด้วยไซร้ ท่านว่าต้องออกค่าใช้จ่ายตามส่วนแห่งประโยชน์ที่ได้รับ

มาตรา 1392 ถ้าภารจำยอมแตะต้องเพียงส่วนหนึ่งแห่งภารยทรัพย์ เจ้า ของทรัพย์นั้นอาจเรียกให้ย้ายไปยังส่วนอื่นก็ได้ แต่ต้องแสดงได้ว่าการย้ายนั้น เป็นประโยชน์แก่ตนและรับเสียค่าใช้จ่าย ทั้งนี้ต้องไม่ทำให้ความสะดวกของ เจ้าของสามยทรัพย์ลดน้อยลง

มาตรา 1393 ถ้ามิได้กำหนดไว้เป็นอย่างอื่นในนิติกรรมอันก่อให้ เกิดภารจำยอมไซร้ ท่านว่าภารจำยอมย่อมติดไปกับสามยทรัพย์ซึ่ง ได้จำหน่ายหรือตกไปในบังคับแห่งสิทธิอื่น ท่านว่าจะจำหน่าย หรือทำให้ภารจำยอมตกไปในบังคับแห่งสิทธิอื่น ต่างหากจากสามยทรัพย์ไม่ได้

มาตรา 1394 ถ้ามีการแบ่งแยกภารยทรัพย์ ท่านว่าภารจำยอมยังคงมี อยู่ทุกส่วนที่แยกออก แต่ถ้าในส่วนใดภารจำยอมนั้นไม่ใช้และใช้ไม่ได้ตาม รูปการ ท่านว่าเจ้าของส่วนนั้นจะเรียกให้พ้นจากภารจำยอมก็ได้

มาตรา 1395 ถ้ามีการแบ่งแยกสามยทรัพย์ ท่านว่าภารจำยอมยังคงมี อยู่เพื่อประโยชน์แก่ทุกส่วนที่แยกออกนั้น แต่ถ้าภารจำยอมนั้นไม่ใช้และใช้ ไม่ได้ตามรูปการเพื่อประโยชน์แก่ส่วนใดไซร้ ท่านว่าเจ้าของภารยทรัพย์ จะเรียกให้พ้นจากภารจำยอมอันเกี่ยวกับทรัพย์ส่วนนั้นก็ได้

มาตรา 1396 ภารจำยอมซึ่งเจ้าของรวมแห่งสามยทรัพย์คนหนึ่งได้ มาหรือใช้อยู่นั้น ท่านให้ถือว่าเจ้าของรวมได้มาหรือใช้อยู่ด้วยกันทุกคน

มาตรา 1397 ถ้าภารยทรัพย์หรือสามยทรัพย์สลายไปทั้งหมดท่านว่า ภารจำยอมสิ้นไป

มาตรา 1398 ถ้าภารยทรัพย์และสามยทรัพย์ตกเป็นของเจ้าของคน เดียวกัน ท่านว่าเจ้าของจะให้เพิกถอนการจดทะเบียนภารจำยอมก็ได้ แต่ถ้า ยังมิได้เพิกถอนทะเบียนไซร้ ภารจำยอมยังคงมีอยู่ในส่วนบุคคลภายนอก

มาตรา 1399 ภารจำยอมนั้น ถ้ามิได้ใช้สิบปี ท่านว่าย่อมสิ้นไป

มาตรา 1400 ถ้าภารจำยอมหมดประโยชน์แก่สามยทรัพย์ไซร้ ท่านว่า ภารจำยอมนั้นสิ้นไป แต่ถ้าความเป็นไปมีทางให้กลับใช้ภารจำยอมได้ไซร้ ท่านว่าภารจำยอมนั้นกลับมีขึ้นอีก แต่ต้องยังไม่พ้นอายุความที่ระบุไว้ใน มาตรา ก่อน ถ้าภารจำยอมยังเป็นประโยชน์แก่สามยทรัพย์อยู่บ้าง แต่เมื่อเทียบกับ ภาระอันตกอยู่แก่ภารยทรัพย์แล้ว ประโยชน์นั้นน้อยนักไซร้ ท่านว่าเจ้าของ ภารยทรัพย์จะขอให้พ้นจากภารจำยอมทั้งหมด หรือแต่บางส่วนก็ได้ แต่ต้องใช้ ค่าทดแทน

มาตรา 1401 ภารจำยอมอาจได้มาโดยอายุความ ท่านให้นำบทบัญญัติ ว่าด้วยอายุความได้สิทธิอันกล่าวไว้ในลักษณะ 3 แห่งบรรพนี้มาใช้บังคับโดยอนุโลม